เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๒๑ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ถึงแม้ว่าระยะนี้ฝนฟ้าจะตกกระหน่ำทั้งวันทั้งคืน แต่ว่าเมื่อวานเช้าและวันนี้ เทวดาก็ยังเมตตา ถึงเวลาพระจะออกบิณฑบาตก็หยุดให้ก่อนชั่วคราว ต้องเจริญพรขอบคุณทุกท่านเป็นอย่างยิ่ง ที่เมตตาสงเคราะห์พระแก่ ๆ ไม่ให้เจ็บไข้ได้ป่วยไปเสียก่อน..!

เมื่อฉันเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เดินทางไปยังอาคารภูมิสุวรรณ เขื่อนวชิราลงกรณ อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อร่วมพิธีเปิดงานอบรมการตลาดออนไลน์แก่กลุ่ม OTOP และวิสาหกิจชุมชนของอำเภอทองผาภูมิ ซึ่งการอบรมด้านวิชาการนั้นก็จะเป็นในวันนี้และวันพรุ่งนี้

สำหรับวันมะรืนนี้เป็นการปฏิบัติจริง ก็จะไปทำการไลฟ์สดขายสินค้า OTOP และสินค้าที่ตนเองผลิตกันขึ้นมาที่ตลาดริมแควเมืองท่าขนุน กระผม/อาตมภาพในฐานะผู้สร้างตลาดริมแควเมืองท่าขนุนให้กับชุมชน จึงได้รับเชิญจากท่านสกล อักษรธนาวัฒน์ ผู้อำนวยการเขื่อนวชิราลงกรณ ให้มาร่วมพิธีเปิดโครงการในวันนี้ โดยให้ขึ้นกล่าวสัมโมทนียกถาก่อนพิธีเปิดเสียด้วย..!

กระผม/อาตมภาพจึงได้บอกกับทุกท่านว่า ในเรื่องของเทคโนโลยีนั้นเป็นสิ่งจำเป็น เพียงแต่ว่าบุคคลที่จะใช้เทคโนโลยีในลักษณะไลฟ์สดขายสินค้านั้น ส่วนมากมักจะมี "พรสวรรค์" เป็นของตนเอง ท่านทั้งหลายที่ต้องอาศัย "พรแสวง" อันดับแรกก็ต้องเลียนแบบคนอื่นเขาไปก่อน

การเลียนแบบผู้อื่นไม่ใช่สิ่งที่น่าละอาย หากแต่ว่าเป็นการเก็บเอาของดีของคนอื่นมาใช้งาน เหมือนกับเราเป็นปฏิมากร จะสร้างผลงานสักชิ้นหนึ่ง ก็หาดินเหนียวจากแหล่งโน้นนิด จากแหล่งนี้หน่อย มาผสมผเสรวมกันเข้าไป แล้วท้ายที่สุดก็ผลิตเป็นชิ้นงานที่เป็นของตนเองขึ้นมา เพียงแต่ว่าจะต้องไม่เป็นคนที่ถอดใจท้อถอยอะไรง่าย ๆ ต่อให้ไลฟ์สดแล้วไม่มีคนดู ก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องทำไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะมีคนติดตามขึ้นมาเอง

เมื่ออวยชัยให้พรแล้ว ท่านอนุสรณ์ สง่าแสง นายอำเภอทองผาภูมิ ประธานในงานก็ทำพิธีเปิดและกล่าวให้โอวาท กระผม/อาตมภาพขอตัวจากทุกท่าน เดินทางไปยังวัดป่าเลไลยก์ วรวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี เพื่อที่จะไปร่วมพิจารณาผ้าไตรบังสุกุลในงานพระราชทานเพลิงศพ พระครูโสภณวีรานุวัตร, ผศ.ดร. อดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดป่าเลไลยก์ วรวิหาร อดีตผู้อำนวยการวิทยาลัยสงฆ์สุพรรณบุรีศรีสุวรรณภูมิ ซึ่งท่านเป็นรุ่นน้องห่างกันนับ ๑๐ ปี แต่ว่ามรณภาพเสียแล้ว..!

 

พระเดชพระคุณพระธรรมวชิรเจติยาจารย์ (ชัยวัฒน์ ปญฺญาสิริ ป.ธ. ๙) ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค ๑๔ กล่าวว่า แบบนี้ต้องเรียกว่า "หมดบุญ" เนื่องเพราะว่าการเสียชีวิตนั้นมีทั้งหมดอาหาร มีทั้งหมดบุญ และมีทั้งหมดสองประการพร้อมกันก็มี และ "หมดกรรม"

ท่านบอกว่าพระครูโสภณวีรานุวัตร, ผศ.ดร. ท่านสร้างแต่คุณงามความดีมาโดยตลอด เพียงแต่ว่าเมื่อกระแสกรรมเข้ามาตัดรอน ผลบุญไม่เพียงพอ ก็เลยกลายเป็นว่า "หมดบุญ" แล้วเสียชีวิตลงไปในวัยแค่ ๕๑ ปี กระผม/อาตมภาพพิจารณาแล้วก็ยังคิดว่า ระยะนี้มีบุคคลเสียชีวิตค่อนข้างจะมาก อย่างเมื่อวานนี้ พระลูกวัดวังปะโท่ ก็คือหลวงตาต๋อย (พระวีรพล วิกาหะ, ฐิตเมโธ) ท่านก็ได้เสียชีวิตลงเช่นกัน

เมื่อมาพินิจพิจารณาแล้วก็เห็นอย่างชัดเจนว่า คนแก่อายุ ๗๐ ปีอย่างหลวงตาต๋อยก็ดี หรือว่าคนหนุ่มอายุไม่มากนักอย่างท่านพระครูโสภณวีรานุวัตร, ผศ.ดร. ก็ตาม ถึงวาระก็ล้วนแล้วแต่ต้องเสียชีวิตลง ไม่ว่าจะเป็นพระภิกษุ สามเณร แม่ชี หรือว่าฆราวาสก็ตกอยู่ในวงจรอนิจจังเช่นนี้

ถ้าหากว่าพิจารณาแล้วจะเห็นว่าชีวิตนั้นเป็นของไม่เที่ยง บาลีใช้คำว่า อทฺธุวํ ชีวิตํ แล้วความตายเป็นของเที่ยง ธุวํ มรณํ เหล่านี้เป็นต้น ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เราจะไปคิดประมาทว่าเรายังไม่ตาย เรายังมีร่างกายแข็งแรง เราเป็นผู้ไม่มีโรค อย่างนี้ไม่ได้ ถือว่าประมาทจนเกินไป ผู้ตายก็ตายให้เห็นอยู่อย่างชัดเจนแล้ว เป็นเครื่องยืนยันว่าหลักธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นของจริงแท้ เป็นสัจธรรม ไม่มีใครสามารถที่จะถกเถียงได้

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ความตายซึ่งไม่ใช่ท้ายสุดของชีวิต เนื่องเพราะว่ายังมีการเวียนว่ายตายเกิดในภพภูมิต่าง ๆ อีก ถ้าหากว่าเรายังหลุดพ้นไม่ได้ สิ่งที่ต้องทำก็คือการเตรียม "เสบียงบุญ" ของตนเองให้สมบูรณ์พร้อม เหมือนกับบุคคลที่จะเดินทางไกล ก็ย่อมต้องเตรียมอาหาร เตรียมน้ำดื่ม เตรียมเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ ตลอดจนกระทั่งยานพาหนะและน้ำมันเชื้อเพลิง แถมยังต้องมีการพกเงินหรือบัตรเครดิตไปอีกต่างหาก จึงจะทำให้อุ่นใจว่าการเดินทางของเราครั้งนี้ ถึงจะมีอุปสรรคก็แก้ไขลุล่วงไปได้แน่นอน

สำหรับการเดินทางไปโลกหน้านั้น สิ่งหนึ่งประการใดก็ช่วยเราไม่ได้ นอกจากบุญเท่านั้น เนื่องเพราะว่าบุญเป็นของจำเป็น ตราบใดที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ ตราบนั้นทุกท่านต้องเร่งสร้างบุญให้มาก คำว่าสร้างบุญให้มากในที่นี้ ไม่ได้หมายถึงทุ่มเทข้าวของเงินทองมาก ๆ หากแต่หมายถึงว่าให้ทำบ่อย ๆ การทำบ่อย ๆ นั้นเป็นการตัดความโลภในใจของเรา ซ้ำยังเป็นการที่เราได้สละออก สร้างกุศลใส่ตนเองเข้าไว้อีกด้วย

ถ้าท่านทั้งหลายเห็นว่าทานนั้นทำให้เราจะต้องเสียเงิน เสียของ เราก็หันมารักษาศีลหรือว่าเจริญภาวนาก็ได้ แต่ว่าสิ่งทั้งหลายเหล่านี้ถึงจะไม่เสียเงิน ไม่เสียของก็จริง แต่ต้องใช้กำลังใจที่สูงกว่าการให้ทานมาก

 

บุคคลที่ให้ทานได้ไม่แน่ว่าจะรักษาศีลได้ บุคคลที่ให้ทานได้ รักษาศีลได้ ไม่แน่ว่าจะเจริญภาวนาได้ บุคคลที่เป็นปรมัตถบารมี สร้างสมคุณงามความดีมาอย่างสมบูรณ์พร้อมแล้วเท่านั้น จึงสามารถที่จะให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาได้ครบถ้วน

ถ้าเราสามารถทำได้ดังนี้ เราก็จักไม่เป็นผู้สะดุ้งกลัวต่อมรณภัยที่จะเข้ามาถึง เนื่องเพราะว่าเป็นบุคคลที่พร้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าใช้ปัญญาพิจารณาให้เห็นว่า ความตายเป็นสมบัติของสัตว์และมนุษย์ทุกรุปทุกนาม บุคคลหรือว่าสัตว์เกิดมาเท่าไรก็ตายหมดเท่านั้น

แต่ที่เราเห็นบุคคลเกิดเป็นจำนวนมาก แต่ว่าตายน้อย ก็เพราะว่าการเกิดนั้นใช้เวลาอยู่ในท้องแม่แค่ ๙ เดือน ๑๐ เดือนเท่านั้น แต่ว่าการตาย บางทีต้องใช้เวลาหลายสิบปี จนกระทั่งปัจจุบันนี้ หลาย ๆ ประเทศก็มีปัญหาในเรื่องของสังคมผู้สูงอายุ เนื่องเพราะว่าในปัจจุบันนี้ เรื่องของการรักษาพยาบาล เรื่องของการดูแลสุขภาพ เรามีความรู้ความเข้าใจมากขึ้น จึงทำให้สามารถมีอายุยืนนานกว่าเดิม

แม้แต่ตัวกระผม/อาตมภาพเอง ที่ได้ใช้อตีตังสญาณดูย้อนหลังไป ก็ไม่มีชาติไหนที่อายุเกิน ๕๐ ปี มาชาตินี้อายุ ๖๐ กว่าปีแล้วนี้ ก็เกิดจากการ "ต่อวีซ่า" มา โดยที่บังคับให้ทำงานคณะสงฆ์ ที่กระผม/อาตมภาพเองถ้าโดยใจจริงแล้วก็ไม่ได้อยากที่จะทำ แต่ว่าด้วยความที่ว่า เมื่อเป็นภาระหน้าที่ในการรับผิดชอบ ก็ต้องทำหน้าที่ของตนออกมาให้ดีที่สุด ถ้าหากว่าเราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ก็สามารถตอบต่อตนเองได้ ตอบต่อสังคมได้ พูดง่าย ๆ ว่าไม่เกิดมาเป็นผู้รกโลกนั่นเอง

ดังนั้น..ในเรื่องพวกนี้บางทีเราเองถ้าหากว่าเตรียมพร้อมแล้ว ก็อย่าได้ประมาท หมั่นพินิจพิจารณาและปฏิบัติให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไปดีกว่า เผื่อว่าเรามีโอกาสหลุดพ้นในชาติปัจจุบันนี้ได้ ก็ไม่ต้องไปเวียนว่ายตายเกิดให้หวาดเสียว ว่าอาจจะพลาดลงอบายภูมิ

วิธีที่ดีที่สุดก็คือ ทำความเคารพในพระรัตนตรัย คือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ให้แน่นแฟ้นจริงจัง ไม่ล่วงเกินด้วยกาย ด้วยวาจา หรือด้วยใจ ทั้งต่อหน้าและลับหลัง รักษาศีลของตนเองทุกสิกขาบทให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ ไม่ละเมิดศีลด้วยตนเอง ไม่ยุงยงส่งเสริมให้ผู้อื่นละเมิดศีล และไม่ยินดีเมื่อเห็นผู้อื่นละเมิดศีล

และท้ายที่สุด ใช้ปัญญาพินิจพิจารณาให้เห็นว่าตัวเรานี้เกิดมาแล้ว ต้องตายเป็นแน่แท้ ถ้าหากว่าตายเมื่อไร เราขอไปพระนิพพานแห่งเดียว แล้วเอากำลังใจของตนเองจับภาพองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ว่าจะเป็นพระพุทธรูปที่เรารักเราชอบก็ดี หรือว่าพระเครื่องวัตถุมงคลที่เป็นรูปพระพุทธเจ้าก็ตาม ตั้งใจว่านั่นเป็นองค์แทนสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบนพระนิพพาน ถ้าตายลงไป เราก็ขอไปอยู่กับท่านที่เดียวเท่านั้น

ถ้าทุกคนสามารถซักซ้อมรักษากำลังใจแบบนี้เอาไว้ได้ ตื่นนอนทำสัก ๑๐ นาที ก่อนนอนทำสัก ๑๐ นาที คุณงามความดีที่สั่งสมรวมกัน นานเข้า ๆ ต้นทุนของเราอาจจะเพียงพอต่อการบรรลุมรรคผลในชาติปัจจุบันนี้ โดยไม่ต้องไปเวียนว่ายตายเกิดให้ทุกข์ยากอีกนับชาติไม่ถ้วนต่อไป

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๒๑ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)